ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥

Kʱoté kʱaré ṫuḋʱ aap upaa▫é.

You Yourself created the counterfeit and the genuine.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਲੋਕ ਸਬਾਏ ॥

Ṫuḋʱ aapé parkʱé lok sabaa▫é.

You Yourself appraise all people.

ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਹਿ ਖੋਟੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Kʱaré parakʱ kʱajaanæ paa▫ihi kʱoté bʱaram bʱulaavaṇi▫aa. ||6||

You appraise the true, and place them in Your Treasury; You consign the false to wander in delusion. ||6||

ਕਿਉ ਕਰਿ ਵੇਖਾ ਕਿਉ ਸਾਲਾਹੀ ॥

Ki▫o kar vékʱaa ki▫o saalaahee.

How can I behold You? How can I praise You?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ॥

Gur parsaadee sabaḋ salaahee.

By Guru’s Grace, I praise You through the Word of the Shabad.

ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਸੈ ਤੂੰ ਭਾਣੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੭॥

Ṫéré bʱaaṇé vich amriṫ vasæ ṫooᴺ bʱaaṇæ amriṫ pee▫aavṇi▫aa. ||7||

In Your Sweet Will, the Amrit is found; by Your Will, You inspire us to drink this Amrit. ||7||

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥

Amriṫ sabaḋ amriṫ har baṇee.

The Shabad is Amrit; the Lord’s Bani is Amrit.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਰਿਦੈ ਸਮਾਣੀ ॥

Saṫgur sévi▫æ riḋæ samaaṇee.

Serving the True Guru, it permeates the heart.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੫॥੧੬॥

Naanak amriṫ naam saḋaa sukʱ▫ḋaaṫa pee amriṫ sabʱ bʱukʱ lėh jaavaṇi▫aa. ||8||15||16||

O Nanak! The Ambrosial Naam is forever the Giver of peace; drinking in this Amrit, all hunger is satisfied. ||8||15||16||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajʱ mėhlaa 3.

Maajh, Third Mehl:

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

Amriṫ varsæ sahj subʱaa▫é.

The Ambrosial Nectar rains down, softly and gently.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥

Gurmukʱ virlaa ko▫ee jan paa▫é.

How rare are those Gurmukhs who find it.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Amriṫ pee saḋaa ṫaripṫaasé kar kirpaa ṫarisnaa bujʱaavaṇi▫aa. ||1||

Those who drink it are satisfied forever. Showering His Mercy upon them, the Lord quenches their thirst. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥

Ha▫o vaaree jee▫o vaaree gurmukʱ amriṫ pee▫aavṇi▫aa.

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those Gurmukhs who drink this Ambrosial Nectar.

ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Rasnaa ras chaakʱ saḋaa rahæ rang raaṫee sėhjé har guṇ gaavaṇi▫aa. ||1|| rahaa▫o.

The tongue tastes the essence, and remains forever imbued with the Lord’s Love, intuitively singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||Pause||

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਕੋ ਪਾਏ ॥

Gur parsaadee sahj ko paa▫é.

By Guru’s Grace, intuitive understanding is obtained;

ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

Ḋubiḋʱaa maaré ikas si▫o liv laa▫é.

subduing the sense of duality, they are in love with the One.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Naḋar karé ṫaa har guṇ gaavæ naḋree sach samaavaṇi▫aa. ||2||

When He bestows His Glance of Grace, then they sing the Glorious Praises of the Lord; by His Grace, they merge in Truth. ||2||

ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਨਦਰਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥

Sabʱnaa upar naḋar parabʱ ṫéree.

Above all is Your Glance of Grace, O God.

ਕਿਸੈ ਥੋੜੀ ਕਿਸੈ ਹੈ ਘਣੇਰੀ ॥

Kisæ ṫʱoṛee kisæ hæ gʱaṇéree.

Upon some it is bestowed less, and upon others it is bestowed more.

ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

Ṫujʱ ṫé baahar kichʱ na hovæ gurmukʱ sojʱee paavṇi▫aa. ||3||

Without You, nothing happens at all; the Gurmukhs understand this. ||3||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਹੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥

Gurmukʱ ṫaṫ hæ beechaaraa.

The Gurmukhs contemplate the essence of reality;

ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

Amriṫ bʱaré ṫéré bʱandaaraa.

Your Treasures are overflowing with Ambrosial Nectar.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕੋਈ ਨ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Bin saṫgur sévé ko▫ee na paavæ gur kirpaa ṫé paavṇi▫aa. ||4||

Without serving the True Guru, no one obtains it. It is obtained only by Guru’s Grace. ||4||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥

Saṫgur sévæ so jan sohæ.

Those who serve the True Guru are beautiful.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਿ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥

Amriṫ naam anṫar man mohæ.

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, entices their inner minds.

ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਬਾਣੀ ਰਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Amriṫ man ṫan baṇee raṫaa amriṫ sahj suṇaavṇi▫aa. ||5||

Their minds and bodies are attuned to the Ambrosial Bani of the Word; this Ambrosial Nectar is intuitively heard. ||5||

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥

Manmukʱ bʱoolaa ḋoojæ bʱaa▫é kʱu▫aa▫é.

The deluded, self-willed Manmukhs are ruined through the love of duality.

ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵੈ ਮਰੈ ਬਿਖੁ ਖਾਏ ॥

Naam na lévæ maræ bikʱ kʱaa▫é.

They do not chant the Naam, and they die, eating poison.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੬॥

An▫ḋin saḋaa vistaa mėh vaasaa bin sévaa janam gavaavṇi▫aa. ||6||

Night and day, they continually sit in manure. Without selfless service, their lives are wasted away. ||6||

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਪੀਆਏ ॥

Amriṫ peevæ jis no aap pee▫aa▫é.

They alone drink this Amrit, whom the Lord Himself inspires to do so.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

Gur parsaadee sahj liv laa▫é.

By Guru’s Grace, they intuitively enshrine love for the Lord.

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤਿ ਨਦਰੀ ਆਵਣਿਆ ॥੭॥

Pooran poor rahi▫aa sabʱ aapé gurmaṫ naḋree aavaṇi▫aa. ||7||

The Perfect Lord is Himself perfectly pervading everywhere; through the Guru’s Teachings, He is perceived. ||7||

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ॥

Aapé aap niranjan so▫ee.

He Himself is the Immaculate Lord.

ਜਿਨਿ ਸਿਰਜੀ ਤਿਨਿ ਆਪੇ ਗੋਈ ॥

Jin sirjee ṫin aapé go▫ee.

He who has created, shall Himself destroy.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਸਦਾ ਤੂੰ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੬॥੧੭॥

Naanak naam samaal saḋaa ṫooᴺ sėhjé sach samaavaṇi▫aa. ||8||16||17||

O Nanak! Remember the Naam forever, and you shall merge into the True One with intuitive ease. ||8||16||17||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajʱ mėhlaa 3.

Maajh, Third Mehl:

ਸੇ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਏ ॥

Sé sach laagé jo ṫuḋʱ bʱaa▫é.

Those who please You are linked to the Truth.

ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਹਜ ਸੁਭਾਏ ॥

Saḋaa sach sévėh sahj subʱaa▫é.

They serve the True One forever, with intuitive ease.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Sachæ sabaḋ sachaa saalaahee sachæ mél milaavaṇi▫aa. ||1||

Through the True Words of the Shabad, they praise the True One and they merge into the Truth. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਿਆ ॥

Ha▫o vaaree jee▫o vaaree sach salaahṇi▫aa.

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who praise the True One.

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Sach ḋʱi▫aa▫in sé sach raaṫé saché sach samaavaṇi▫aa. ||1|| rahaa▫o.

Those who meditate on the True One are attuned to Truth; they are absorbed into the Truest of the True. ||1||Pause||

ਜਹ ਦੇਖਾ ਸਚੁ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥

Jah ḋékʱaa sach sabʱnee ṫʱaa▫ee.

The True One is everywhere, wherever I look.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

Gur parsaadee man vasaa▫ee.

By Guru’s Grace, I enshrine Him in my mind.

ਤਨੁ ਸਚਾ ਰਸਨਾ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਨਣਿਆ ॥੨॥

Ṫan sachaa rasnaa sach raaṫee sach suṇ aakʱ vakʱaanṇi▫aa. ||2||

True are the bodies of those whose tongues are attuned to Truth. They hear the Truth, and speak it with their mouths. ||2||

TOP OF PAGE