ਗੁਰਮਤੀ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥

Gurmaṫee jam johi na saakæ saachæ naam samaa▫i▫aa.

Following the Guru’s Teachings, I cannot be touched by the Messenger of Death. I am absorbed in the True Name.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਕਰਤਾ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਨਾਇ ਲਾਇਆ ॥

Sabʱ aapé aap varṫæ karṫaa jo bʱaavæ so naa▫é laa▫i▫aa.

The Creator Himself is All-pervading everywhere; He links those with whom He is pleased to His Name.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਲਏ ਤਾ ਜੀਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਖਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਇਆ ॥੨॥

Jan Naanak naam la▫é ṫaa jeevæ bin naavæ kʱin mar jaa▫i▫aa. ||2||

Servant Nanak chants the Naam, and so he lives. Without the Name, he would die in an instant. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

Pa▫oṛee.

Pauree:

ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਦੀਬਾਣ ਸਿਉ ਸੋ ਸਭਨੀ ਦੀਬਾਣੀ ਮਿਲਿਆ ॥

Jo mili▫aa har ḋeebaaṇ si▫o so sabʱnee ḋeebaaṇee mili▫aa.

One who is accepted at the Court of the Lord shall be accepted in courts everywhere.

ਜਿਥੈ ਓਹੁ ਜਾਇ ਤਿਥੈ ਓਹੁ ਸੁਰਖਰੂ ਉਸ ਕੈ ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਸਭ ਪਾਪੀ ਤਰਿਆ ॥

Jiṫʱæ oh jaa▫é ṫiṫʱæ oh surkʱaroo us kæ muhi ditʱæ sabʱ paapee ṫari▫aa.

Wherever he goes, he is recognized as honorable. Seeing his face, all sinners are saved.

ਓਸੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੋ ਪਰਵਰਿਆ ॥

Os anṫar naam niḋʱaan hæ naamo parvaari▫aa.

Within him is the Treasure of the Naam, the Name of the Lord. Through the Naam, he is exalted.

ਨਾਉ ਪੂਜੀਐ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਨਾਇ ਕਿਲਵਿਖ ਸਭ ਹਿਰਿਆ ॥

Naa▫o poojee▫æ naa▫o mannee▫æ naa▫é kilvikʱ sabʱ hiri▫aa.

He worships the Name, and believes in the Name; the Name erases all his sinful mistakes.

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਸੇ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਰਹਿਆ ॥੧੧॥

Jinee naam ḋʱi▫aa▫i▫aa ik man ik chiṫ sé asṫʱir jag rahi▫aa. ||11||

Those who meditate on the Name, with a one-pointed mind and focused consciousness, remain forever stable in the world. ||11||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

Salok mėhlaa 3.

Shalok, Third Mehl:

ਆਤਮਾ ਦੇਉ ਪੂਜੀਐ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

Aaṫmaa ḋé▫o poojee▫æ gur kæ sahj subʱaa▫é.

Worship the Divine, Supreme Soul, with the intuitive peace and poise of the Guru.

ਆਤਮੇ ਨੋ ਆਤਮੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਹੋਇ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਇ ॥

Aaṫmé no aaṫmé ḋee parṫeeṫ ho▫é ṫaa gʱar hee parchaa paa▫é.

If the individual soul has faith in the Supreme Soul, then it shall obtain realization within its own home.

ਆਤਮਾ ਅਡੋਲੁ ਨ ਡੋਲਈ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਸੁਭਾਇ ॥

Aaṫmaa adol na dol▫ee gur kæ bʱaa▫é subʱaa▫é.

The soul becomes steady, and does not waver, by the natural inclination of the Guru’s Loving Will.

ਗੁਰ ਵਿਣੁ ਸਹਜੁ ਨ ਆਵਈ ਲੋਭੁ ਮੈਲੁ ਨ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

Gur viṇ sahj na aavee lobʱ mæl na vichahu jaa▫é.

Without the Guru, intuitive wisdom does not come, and the filth of greed does not depart from within.

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥

Kʱin pal har naam man vasæ sabʱ atʱsatʱ ṫiraṫʱ naa▫é.

If the Lord’s Name abides within the mind, for a moment, even for an instant, it is like bathing at all the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.

ਸਚੇ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਮਲੁ ਲਾਗੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

Saché mæl na lag▫ee mal laagæ ḋoojæ bʱaa▫é.

Filth does not stick to those who are true, but filth attaches itself to those who love duality.

ਧੋਤੀ ਮੂਲਿ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥

Ḋʱoṫee mool na uṫræ jé atʱsatʱ ṫiraṫʱ naa▫é.

This filth cannot be washed off, even by bathing at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸਭੁ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇ ॥

Manmukʱ karam karé ahaᴺkaaree sabʱ ḋukʱo ḋukʱ kamaa▫é.

The self-willed Manmukh does deeds in egotism; he earns only pain and more pain.

ਨਾਨਕ ਮੈਲਾ ਊਜਲੁ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

Naanak mælaa oojal ṫaa ṫʱee▫æ jaa saṫgur maahi samaa▫é. ||1||

O Nanak! The filthy ones become clean only when they meet and surrender to the True Guru. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

Mėhlaa 3.

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਲੋਕੁ ਸਮਝਾਈਐ ਕਦਹੁ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਇ ॥

Manmukʱ lok samjaa▫ee▫æ kaḋahu samjʱaa▫i▫aa jaa▫é.

The self-willed Manmukhs may be taught, but how can they really be taught?

ਮਨਮੁਖੁ ਰਲਾਇਆ ਨਾ ਰਲੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਇ ॥

Manmukʱ ralaa▫i▫aa naa ralæ pa▫i▫æ kiraṫ firaa▫é.

The Manmukhs do not fit in at all. Because of their past actions, they are condemned to the cycle of reincarnation.

ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਦੁਇ ਰਾਹ ਹੈ ਹੁਕਮੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

Liv ḋʱaaṫ ḋu▫é raah hæ hukmee kaar kamaa▫é.

Loving attention to the Lord and attachment to Maya are the two separate ways; all act according to the Hukam of the Lord’s Command.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਣਾ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਸਬਦਿ ਕਸਵਟੀ ਲਾਇ ॥

Gurmukʱ aapṇaa man maari▫aa sabaḋ kasvatee laa▫é.

The Gurmukh has conquered his own mind, by applying the Touchstone of the Shabad.

ਮਨ ਹੀ ਨਾਲਿ ਝਗੜਾ ਮਨ ਹੀ ਨਾਲਿ ਸਥ ਮਨ ਹੀ ਮੰਝਿ ਸਮਾਇ ॥

Man hee naal jʱagṛaa man hee naal saṫʱ man hee manjʱ samaa▫é.

He fights with his mind, he settles with his mind, and he is at peace with his mind.

ਮਨੁ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਲਹੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

Man jo ichʱé so lahæ sachæ sabaḋ subʱaa▫é.

All obtain the desires of their minds, through the Love of the True Word of the Shabad.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦ ਭੁੰਚੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

Amriṫ naam saḋ bʱunchee▫æ gurmukʱ kaar kamaa▫é.

They drink the Ambrosial Nectar of the Naam forever; this is how the Gurmukhs act.

ਵਿਣੁ ਮਨੈ ਜਿ ਹੋਰੀ ਨਾਲਿ ਲੁਝਣਾ ਜਾਸੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

viṇ manæ jė horee naal lujʱ▫ṇaa jaasee janam gavaa▫é.

Those who struggle with something other than their own mind, shall depart having wasted their lives.

ਮਨਮੁਖੀ ਮਨਹਠਿ ਹਾਰਿਆ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਕਮਾਇ ॥

Manmukʱee manhatʱ haari▫aa kooṛ kusaṫ kamaa▫é.

The self-willed Manmukhs, through stubborn-mindedness and the practice of falsehood, lose the game of life.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਜਿਣੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

Gur parsaadee man jiṇæ har séṫee liv laa▫é.

Those who conquer their own mind, by Guru’s Grace, lovingly focus their attention on the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੨॥

Naanak gurmukʱ sach kamaavæ manmukʱ aavæ jaa▫é. ||2||

O Nanak! The Gurmukhs practice Truth, while the self-willed Manmukhs continue coming and going in reincarnation. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

Pa▫oṛee.

Pauree:

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਇਕ ਸਾਖੀ ॥

Har ké sanṫ suṇhu jan bʱaa▫ee har saṫgur kee ik saakʱee.

O Saints of the Lord, O Siblings of Destiny, listen, and hear the Lord’s Teachings, through the True Guru.

ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਤਿਨਿ ਜਨਿ ਲੈ ਹਿਰਦੈ ਰਾਖੀ ॥

Jis ḋʱur bʱaag hovæ mukʱ masṫak ṫin jan læ hirḋæ raakʱee.

Those who have good destiny preordained and inscribed on their foreheads, grasp it and keep it enshrined in the heart.

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਸਰੇਸਟ ਊਤਮ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਸਹਜੇ ਚਾਖੀ ॥

Har amriṫ kaṫʱaa sarésat ooṫam gur bachnee sėhjé chaakʱee.

Through the Guru’s Teachings, they intuitively taste the sublime, exquisite and ambrosial sermon of the Lord.

ਤਹ ਭਇਆ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਮਿਟਿਆ ਅੰਧਿਆਰਾ ਜਿਉ ਸੂਰਜ ਰੈਣਿ ਕਿਰਾਖੀ ॥

Ṫah bʱa▫i▫aa pargaas miti▫aa anḋʱi▫aaraa ji▫o sooraj ræṇ kiraakʱee.

The Divine Light shines in their hearts, and like the sun which removes the darkness of night, it dispels the darkness of ignorance.

ਅਦਿਸਟੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋ ਦੇਖਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ॥੧੨॥

Aḋisat agochar alakʱ niranjan so ḋékʱi▫aa gurmukʱ aakʱee. ||12||

As Gurmukh, they behold with their eyes the Unseen, Imperceptible, Unknowable, Immaculate Lord. ||12||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

Salok mėhlaa 3.

Shalok, Third Mehl:

TOP OF PAGE